Niegdyś podłogi lśniły marmurem pociętym w wzorzyste elementy, a sufit zdobiły malowane sztukaterie z amorkami, winoroślą i winogronami. W osiemnastym wieku francuski artysta Jean Houël wszedł tu przy świetle pochodni, poczuł niezwykłe piękno tego miejsca i nabrał przekonania, że zamiast łaźni odkrył świątynię Bachusa.
Łaźnie niemal zniknęły na dobre. Trzęsienia ziemi pogrzebały je głębiej, a po erupcji z tysiąc sześćset sześćdziesiątego dziewiątego roku i trzęsieniu ziemi z tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego trzeciego, książę Biscari przekopał się przez prawie pięć metrów błota, fragmentów lawy i gruzu, aby odnaleźć je ponownie. Musiał przerwać prace, gdy tunele przebiegały zbyt blisko fundamentów katedry i dawnego budynku Senatu. Potem podziemna rzeka Amenano spowodowała nowe kłopoty: po renowacji w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym roku woda nagle podniosła się i zalała pomosty. Dopiero po wzmocnieniu placu ogromną stalową płytą w dwa tysiące szóstym roku, miejsce to w końcu zaznało spokoju.
Jeśli planujesz wejść do środka później, łaźnie są zazwyczaj otwarte w krótkich godzinach porannych, a we wtorki i czwartki są ponownie udostępniane po południu.
Tutaj Katania wydaje się wielowarstwowa niczym sama pamięć. Kiedy będziesz gotowy, przejdź dalej do Pałacu Słoni.
Once, the floors shone with marble cut into patterned pieces, and the ceiling carried painted stucco with little cupids, vines, and grapes. In the eighteenth century, the French artist Jean Houël entered by torchlight, felt the strange beauty of the place, and convinced himself he had found a temple of Bacchus instead of baths.
The baths nearly vanished for good. Earthquakes buried them deeper, and after the eruption of sixteen sixty-nine and the earthquake of sixteen ninety-three, Prince Biscari dug through almost five meters of mud, lava fragments, and rubble to find them again. He had to stop when the tunnels ran too close beneath the cathedral and the old Senate building. Then the underground Amenano River caused fresh trouble: after a restoration in nineteen ninety-seven, the water suddenly rose and swallowed the walkways. Only after a huge steel plate reinforced the piazza in two thousand and six did the site finally find some peace.
If you hope to go inside later, the baths usually open in short morning hours, with Tuesday and Thursday also reopening in mid-afternoon.
Here, Catania feels layered like memory itself. When you’re ready, continue on to Elephant Palace.
