Om deze universiteit te vinden, kijk je uit naar een modern gebouw met een combinatie van eigentijdse en historische elementen - hou vooral de grote, opvallende letters “UNIMORE” in rood en grijs goed in de gaten, want die spatten zowat van de gevel af.
Ah, welkom bij de Universiteit van Modena en Reggio Emilia - of zoals de insiders hem kennen: UNIMORE! Stel je voor: je staat hier op de stoep waar echte geschiedenis langs je schoenen schuurt. Laten we samen even door de eeuwen wandelen... En maak je geen zorgen, ik beloof dat je geen tentamens hoeft te maken onderweg.
Stel je het jaar 1175 voor - Modena is een bruisende middeleeuwse stad, vol handelslieden, paarden die klakken over de kinderkopjes, en lokale studenten helemaal klaar om hun hersens te laten kraken. Hier, op deze plek, besloot een stel Modenezen dat het tijd was hun eigen universiteit te stichten. En niet zomaar eentje: deze universiteit is na Bologna één van de allereersten van Italië, én van heel Europa!
De eerste professor werd geïmporteerd uit Bologna - een zekere Pillio da Medicina. Je zou kunnen zeggen dat hij de eerste “special guest lecturer” ooit was. In die tijd kwamen studenten van heinde en verre om alles te leren over recht, geneeskunde, notariaat… en waarschijnlijk hoe je slimmigheden kon uithalen om niet betrapt te worden bij het spieken.
De universiteit was in die eerste eeuwen een knooppunt voor juridische studies, maar breidde al snel uit met les in geneeskunde en zelfs notarisschap. Maar oei, het studentenleven ging niet altijd over rozen: rond 1338 hield het “Studium” op te bestaan - stel je even voor dat ineens alle colleges geschrapt worden. Geen diploma’s meer, geen scriptiepaniek, maar ook geen gezellige studentencafés. In plaats daarvan kwamen er drie losse publieke leerstoelen, maar die waren er niet lang, want in de 16e eeuw was er, jawel, geldgebrek. Net als nu eigenlijk bij veel studenten...
Pas in de 17e eeuw kwam er weer schot in de zaak, met een kersverse universiteit en, nu komt ‘ie, een keizerlijk charter uit 1685 - geen diploma zonder zegel van de grote keizer! De familie Este, die hier in Modena de touwtjes in handen had, drukte een dikke vinger op de universiteit en haar fortuin hing een beetje af van hun humeur: zat de Este-familie in Ferrara, dan was het in Modena boeken dicht.
Gelukkig, toen de hertogelijke hof opnieuw naar Modena verhuisde in 1772, blies men hier letterlijk nieuw leven in de faculteiten. Het werd weer een bruisende studiestad, met rechten, geneeskunde, chirurgie, wis- en natuurkunde, eigenlijk van alles! Maar laten we eerlijk zijn, ik wed dat sommige studenten toen ook al de lessen liever oversloegen om in het park een beetje te niksen.
Wist je trouwens dat een van de beroemdste studenten Ludovico Antonio Muratori was? Deze Italiaanse historicus en bolleboos kwam hier in 1694 met zijn bul naar buiten. Of wat dacht je van Carlo Goldoni, dé toneelschrijver van Italië, die in de 17e eeuw hier z’n inspiratie misschien wel haalde uit lange collegezalen en moeilijke tentamenopgaven? En in de vorige eeuw liep niemand minder dan Sandro Pertini - later president van Italië - hier over de campus. Zie je het voor je: een jonge Pertini die z’n jas strak recht trekt voor zijn allereerste mondeling examen?
In de jaren zestig werd het economisch nog eens opgeschud door de komst van een eigen faculteit economie, gevolgd in 1989 door de afdeling engineering. Je ziet het: innovatie is de tweede naam van deze oude dame.
In 1998 werd het grote “twee steden één universiteit”-experiment een feit: Modena en Reggio Emilia bundelden hun krachten. Reggio Emilia had trouwens al een trotse universitaire traditie sinds 1188, en kreeg in 1532 zelfs het recht om eigen diploma’s uit te reiken van niemand minder dan keizer Karel V. Maar ja, na een forse hervorming in 1772 waren die rechten foetsie - en sindsdien zwaait Modena hier de scepter.
Vandaag de dag vind je op deze universiteit meer dan veertien verschillende studierichtingen, van technische, medische tot geesteswetenschappen. Er zijn beroemdheden onder wie Mattia Binotto, die ooit het hoofd werd van het Ferrari Formule 1-team. Dus wie weet, misschien sta jij hier wel naast de toekomstige kampioen ingenieurs of een briljante wetenschapper die straks de wereld verovert!
Vergeet ten slotte niet even stil te staan bij de botanische tuin “Orto Botanico”, een oase van rust en groen tussen al dat studeren en wetenschappelijk geweld. Of bewonder het Geofysisch Observatorium, waar ze zoeken naar antwoorden op vragen die je zelfs als student niet altijd snapt - zoals “Waarom heeft mijn wekker nooit zin als ik college heb?”
Eén ding is zeker: deze universiteit leeft, groeit, bloeit en inspireert al eeuwen de slimsten, raarsten en nieuwsgierigsten onder ons. En hé, ik zei toch dat je geen tentamen hoefde te doen? Op naar de volgende halte!
