Zijn zoon François Pontard dreef de zaken vervolgens verder op de spits. Op zijn zevenentwintigste werd hij in 1567 burgemeester en in januari 1568 hielp hij La Rochelle in het protestantse kamp te trekken, waarbij hij Condé, Jeanne d'Albret en de jonge Hendrik van Navarra verwelkomde. Na de Vrede van Longjumeau verbande de gouverneur hem. Dus ja... de prachtige gevel verhulde een familie die balanceerde tussen ambitie, overtuiging en gevaar.
Later werd dit adres een herberg, financieel kantoor, stadszetel, geschiedenisverzameling en sinds 2013 het Centre Intermondes voor hedendaagse kunstenaars uit de hele wereld. Als u het vooraanzicht op uw scherm bekijkt, ziet het ornament er bijna te gepolijst uit om te vertrouwen. Dat is misschien wel de bedoeling.
Then his son François Pontard pushed things further. At just twenty-seven, he became mayor in fifteen sixty-seven, and by January fifteen sixty-eight he helped pull La Rochelle into the Protestant camp, welcoming Condé, Jeanne d’Albret, and the young Henri of Navarre. After the Peace of Longjumeau, the governor banished him. So yes... the handsome facade concealed a family balancing ambition, belief, and danger.
Later this address turned inn, finance office, city seat, history collection, and since two thousand thirteen, the Centre Intermondes for contemporary artists from around the world. If you check the front view on your screen, the ornament almost looks too polished to trust. That may be the point.
From here, we head toward the Musée des Beaux-Arts, where taste and memory get arranged a little more officially. And conveniently, this exterior is accessible at any hour.
