Na de tentoonstelling werd dit kasteel gespaard, terwijl andere enorme paviljoens snel werden afgebroken. De architect keerde uiteindelijk terug naar zijn onvoltooide meesterwerk en veranderde het in een bruisende, bohemien werkplaats. Hij verzamelde smeden, glasblozers en mozaïekmakers om te experimenteren. Ze wilden vergeten middeleeuwse ambachten uit de geschiedenis terughalen en laten samensmelten met moderne industriële materialen zoals ruw ijzer. Die specifieke spanning, het terugkijken naar traditionele ambachten als brandstof voor een visionaire toekomst, legde de praktische basis voor het Catalaans modernisme. Natuurlijk werpt een gebouw dat zo oud is ook zware schaduwen. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vernietigden fascistische bommenwerpers het kolossale glas-in-loodraam van het kasteel, een meesterwerk dat het interieur ooit met licht overspoelde. In de grimmige naoorlogse jaren werd de ruimte omgevormd tot een liefdadigheidsrestaurant. De enorme, luchtige kamers die oorspronkelijk waren ontworpen voor de internationale bourgeoisie om van fijne likeuren te nippen, werden plotseling gevuld met verarmde burgers die in de rij stonden voor overlevingsrantsoenen. Laten we onze wandeling voortzetten, dieper de bomen in. Over enkele minuten lopen we volledig het Parc de la Ciutadella in.
After the exposition, while other massive pavilions were quickly demolished, this castle was spared. The architect eventually returned to his unfinished masterpiece and transformed it into an energetic, bohemian workshop. He gathered blacksmiths, glassmakers, and mosaicists to experiment. They wanted to pull forgotten medieval crafts out of history and collide them with modern industrial materials like raw iron. That specific tension, looking backward to traditional crafts to fuel a visionary future, laid the practical groundwork for Catalan Modernism.
Of course, a building this old carries some heavy shadows. During the Spanish Civil War, fascist bombers destroyed the castle's colossal stained-glass window, a masterpiece that once flooded the interior with light. In the grim post-war years, the space was turned into a charity dining hall. The massive, airy rooms originally designed for the international bourgeoisie to sip fine liqueurs were suddenly filled with impoverished citizens lining up for survival rations.
Let's continue our walk deeper into the trees. We will transition fully into Ciutadella Park in just a few minutes.
