Saint Saviour Church of La Rochelle

Aan uw rechterhand verschijnt de Saint-Sauveur als een kerk van bleke steen met een brede klassieke gevel, vier Korinthische zuilen en een hoge gotische klokkentoren die erachter oprijst.De Saint-Sauveur oogt nu sereen, maar deze kerk heeft eeuwen doorstaan waarin ze werd beschadigd, gelapt, verbrand, herbouwd en toch telkens weer moest voortbestaan. Monniken van het Île d’Aix stichtten hier de eerste kerk in elfhonderdtweeënvijftig nadat paus Eugenius III zijn goedkeuring had gegeven, en ze begon haar leven onder een andere naam: Sainte-Madeleine. In twaalfhonderdzeventien maakte bisschop Ponce de Pons er een parochie van, wat betekende dat dit niet alleen een heilige plek was, maar ook onderdeel van de machinerie van het dagelijkse stadsleven.Dat eerste gebouw hield geen stand. Brand verwoestte het in veertienhonderdnegentien. De stad herbouwde het in flamboyante gotiek - de laatmiddeleeuwse stijl met krullend, vlamachtig steenhouwwerk - en voltooide het voorportaal in veertienhonderdtweeënnegentig. Tijdgenoten bewonderden het: lood op het dak, rijk beeldhouwwerk binnenin, en zelfs een gekleurde begrafenisscène gesneden door Michel Colombe. Dicht bij de haven bediende het zeelieden, handelaren, families en mensen die zich voorbereidden op het oversteken van de Atlantische Oceaan.Dit is ook de plek waar de strijd tussen katholieken en protestanten in La Rochelle persoonlijk begint aan te voelen. Voordat de stad beroemd werd om haar protestantse identiteit, verankerden plaatsen als deze een stevig katholieke stad. In vijftienhonderdeneenenzestig werkten katholieken en protestanten hier zelfs een praktische regeling uit: ze gebruikten dezelfde kerk op verschillende uren en deelden de rekening voor de kaarsen. Beschaafd, efficiënt... en niet gebouwd om lang mee te gaan.Op negen januari, vijftienhonderdachtenzestig, startte burgemeester François Pontard de opstand tegen de katholieken, zette priesters en tegenstanders gevangen en liet menigten de kerken plunderen. Angst voor een beleg dreef de stad vervolgens tot het uiterste: men had steen nodig voor verdedigingswerken, dus sloopte men het grootste deel van de Saint-Sauveur en voerde het puin af om het Bastion du Gabut te bouwen. Van die grote kerk overleefden alleen de klokkentoren en delen van het portaal, vooral omdat de toren een nuttige uitkijkpost en geschutplatform vormde. Als u naar de app kijkt, toont afbeelding drie die overlevende duidelijk.

Straks gaan we naar de protestantse tempel, waar het religieuze evenwicht van de stad veel opener naar voren komt. Als u later nog eens naar binnen wilt: de Saint-Sauveur is doorgaans gesloten op maandag, geopend van dinsdag tot en met zaterdag van tien tot half één en van half drie tot zes, en op zondag van vier tot zeven.

caption