Let goed: je ziet een modern en strak gebouw met grote ramen en een uitgesproken ‘FRAC’ logo op de gevel - kijk vooral richting het havengebied, dan kun je het niet missen!
Sta je goed? Mooi zo! Want hier, aan de rand van het Grand-Large in Duinkerke, sta je oog in oog met het Regionaal Fonds voor Hedendaagse Kunst Grand-Large-Hauts-de-France - oftewel de FRAC Grand Large. Een plek die niet alleen vol zit met moderne kunst, maar ook met verhalen… en geloof me, sommige zijn bonter dan een schilderij van Picasso! Maar laten we even terugspoelen naar het begin. Stel je voor: het is 1982, Jack Lang, toenmalig minister van Cultuur, bladert met een glimlach door zijn papieren in Parijs. Hij besluit dat het tijd is voor wat avontuur in de Franse regio’s: hij wil in iedere streek moderne kunst gaan verzamelen dankzij nieuwe ‘fonds régionaux d’acquisition d’œuvres d’art contemporain’. Zijn idee: kunst is niet alleen voor de elite in Parijs - ook hier, in het noorden, hoort het bij het leven!
Dus hop, daar is dan het FRAC Nord-Pas-de-Calais, oorspronkelijk in het rustige Lille gevestigd. Maar zoals echte kunstliefhebbers weten: avontuur wacht nooit lang. In 1996 verkast het fonds naar een oud ziekenhuis in Duinkerke, waarschijnlijk tot schrik - en verrassing - van de dokters die dachten eindelijk rustig te kunnen praten over kunst in plaats van kwaaltjes. Maar het échte spektakel komt in 2013, wanneer de FRAC een revolutionair nieuw thuis krijgt: een modieus gebouw in het Grand-Large, naast de oude hal AP2, waar vroeger nog stevige scheepsrompen in elkaar werden gezet. Nu dobbert deze plek letterlijk in de buurt van het water, omgeven door wind, licht en… moderne kunst.
Maar nu even serieus (of, nou ja, zo serieus als wij kunnen): het FRAC is dus niet zomaar een museum. Hier zie je werken van de jaren ’60 tot nu - denk aan felgekleurde installaties, gekke ontwerpen, en alles wat je creatieve brein maar kan verzinnen. De collecties trekken niet alleen vogelaars of stoffige kunstkenners, maar ook nieuwsgierige kinderen, studenten, dromers uit heel Europa, en zelfs samenwerking met scholen en musea over de grens in België.
Over grenzen gesproken: het instituut zelf heeft ook nogal wat meegemaakt. Toen de streek Nord-Pas-de-Calais samenging met Picardië en ze sinds 2016 “Hauts-de-France” gingen heten, veranderde het FRAC gewoon mee. Zelfs de naam werd een kunstwerk op zich: FRAC Grand Large - Hauts-de-France! Maar wat is een kunstinstelling zonder een beetje drama? Tijdens de leiding van Hilde Teerlinck stond het fonds in vuur en vlam, maar dan wel figuurlijk: discussies, meningsverschillen, rumoer rond haar vertrek in 2014 - ja, de wereld van moderne kunst is soms net een spannende thriller.
Toch draait het hier vooral om passie - het soort passie dat presidenten als Michel Delebarre, Dominique Riquet, Jack Lang, en sinds 2016 Jean-Baptiste Tivolle op de been hield. En als je een vaste bezoeker bent, ben je sàmen met de ‘Vrienden van FRAC’ ambassadeur van frisse ideeën en nieuwe perspectieven. Elke directeur bracht zijn eigen touch; van Caroline David tot huidige directeur Keren Detton, ieder voegde een likje kleur, lef en visie toe. En zeg nou zelf: is het leven niet gewoon één groot canvas, vol onverwachte kleuren?
Dus, terwijl je zo naar binnen gluurt, geniet vooral van de magie die hier achter de glazen gevel leeft. Misschien ruik je de geur van verse verf, voel je de tocht van het kanaal op je huid, en zie je dat de kunst hier net zo beweeglijk is als de Noordzeewind. Eén tip: wees nooit bang om te vragen ‘wat is dit nu eigenlijk?’ - want zoals de kunstenaars hier willen bewijzen: er zijn geen domme vragen, alleen nieuwsgierige bezoekers!
