Kijk recht vooruit, want dit gebouw doet echt z’n best om op te vallen. New College staat boven op The Mound alsof het de baas is over de hele straat. Gotische torens, scherpe spitsen, en in het midden een grote boogvormige ingang met zware eiken deuren. De steen heeft zo’n warme, zandkleurige tint dat je bijna verwacht dat er elk moment een professor met een toverstok naar buiten stapt. Voor het grasveld loopt een ouderwets ijzeren hek, alsof het gebouw zegt: rustig aan, eerst even bewonderen.
Stel je nu even de midden negentiende eeuw voor. Koetsen ratelen voorbij en de trappen hier krijgen het druk: jonge mannen en vrouwen, armen vol boeken, hoofd vol plannen. In het jaar achttien zesenveertig ging New College officieel open, kort na de grote Disruption in de Church of Scotland. Disruption betekent letterlijk een breuk: een flinke kerkscheuring waarbij een groep zei, “Dank u vriendelijk, maar wij willen niet dat de overheid de dienst uitmaakt.” Ze begonnen opnieuw, met frisse ideeën over geloof en opleiding. New College werd hun trotse uitvalsbasis.
Tegenwoordig komen hier studenten uit meer dan dertig landen. Toekomstige dominees, onderzoekers en misschien wel de volgende grote denker die bij een pubquiz iedereen stil krijgt. Er geven meer dan veertig professoren les. En ze hebben hier de oudste Chair of Divinity van Edinburgh: dat is geen stoel om op te zitten, maar een officiële topfunctie in de theologie, de studie van geloof en God.
Binnen werd fel gedebatteerd, werden preken gehouden die de muren deden trillen, en ruzietjes uitgevochten over het universum die soms harder klonken dan doedelzakken buiten.
Zin om verder te gaan? Het volgende hoofdstuk ligt om de hoek.
