Manila Audiotour: Een Reis door de Geschiedenis en Cultuur van Manila

Maraming salamat sa iyong pagdating sa aming ika-limang destinasyon, ang Black Nazarene! Ang Black Nazarene ay isang noon pang ika-16 siglong imahen ng ating Panginoong Hesukristo na binubuhat ang Banal na Krus. Ito ay nakalagak sa Minor Basilica and National Shrine ng Black Nazarene sa Quiapo, Maynila, Pilipinas. Sabi-sabi, ang imahe ay gawa umano ng isang hindi kilalang artistang Mexicano at dinala ito sa Pilipinas noong 1606. Ito ay nagbibigay-kahulugan sa paglalakbay ni Hesukristo patungo sa kanyang pagpapako sa krus. Maraming naniniwala na ang pisikal na pagdampi sa imahe ay maaaring magdulot ng mga himala at pagpapagaling mula sa mga sakit. Ang orihinal na imahe, o ang kanyang pagkakapareha, ay inaabot ng relihiyosong procession ng tatlong ulit sa isang taon: January 9 - ang opisyal na Kapistahan ng Black Nazarene na pinagdiriwang ang paglilipat ng imahe mula sa Intramuros. Biyernes Santo - ang liturhikal na kapistahan, na nagpapahiwatig ng kahulugan ng Passion ni Hesukristo. December 31 - ang bisperas ng Bagong Taon, na nag-uumpisa ng novena nito. Ang imahe ay kinikilala ang opisyal na pangalan nitong "Nazareno," isang titulo kay Hesukristong nagpapakilala sa kanya bilang isang taga-Nazareth, kasama ang kanyang madilaw na kulay (na kakaiba sa mga paglalarawan ni Hesukristo, kahit sa Pilipinas). Ang kahoy na pang-nga-nga ng imahe ay tinatawag na "peana," samantalang ang karosa o carroza na ginagamit sa mga prosesyon ay tinatawag na "ándas" (mula sa Espanyol na "andar," o "magpatuloy"). Ang terminong ándas ay karaniwang tumutukoy sa mga salakayang sisibyuhin ng relihiyosong imahe, at ito ay inaalagaan para sa karosa ng imahe na pinalit sa mga pilak na salakayan na ginamit hanggang sa ikalawang yugto ng ika-20 na siglo. Walang iisang kumpletong imahe ng Black Nazarene dahil may ilang mga imahe at pagkakapareha sa iba't ibang kombinasyon. Ang Vicário ay ang kumpletong pagkakapareha ng imahe para sa taunang Traslación, pati na rin ang mga prosesyon sa bisperas ng Bagong Taon at Biyernes Santo. Ang ulo ng orihinal na Black Nazarene ay matatagpuan sa imahe na nakalagak sa mataas na damban, na may katawan na gawa sa kahoy ng molave (Vitex parviflora o Vitex cofassus). Ang orihinal na kanang kamay ng imahe ay nakasimpan sa opisina ng paring pamparokya na ginagamit upang basbasan ang mga tao, lalo na ang mga may sakit at patapos ang buhay. Ang Vicário ay nagpapanatili ng orihinal na katawan o torso, na may pagkakapareha ng ulo na gawa sa kahoy ng Litsea leytensis (Filipino: Batikulíng). Bukod sa orihinal na imahe sa mataas na dambana at sa kumpletong pagkakapareha ng Vicário, ang basilica ay mayroon ding tatlong panlabas na pagkakapareha ng imahe, tinatawag na Callejeros. Ang mga imaheng ito ay ipinapadala upang bisitahin ang iba't ibang mga santuwaryo sa iba't ibang diyosesis sa bansa alinsunod sa kahilingan ng mga tao. Ang Black Nazarene ay ginawa ng isang hindi kilalang Mexicano na nagtataglay ng kasanayan sa pagsususco at dumating ito sa Manila sa pamamagitan ng galyon mula sa Acapulco, Mexico noong Mayo 31, 1606. Ayon sa mga pamahiin, ang kulay ng imahe ay bunga ng abo mula sa mga kandila na sinusunog sa harap nito, ngunit ang pinakasikat na alamat ay nagsasabing nasunog ito sa isang sunog sa galyon na nagdala nito mula sa Mexico. Si Msgr. Sabino Vengco, isang mananaliksik ng Katolikong teolohiya, nagsasabing ang imahe ay hindi nasusunog, kundi ito ay talagang madilim hanggang sa mismong kaluluwa nito, dahil ito ay inukit mula sa kahoy ng mesquite. Batay sa pagsasaliksik ni Vengco sa Mexico, kung saan sinabi niya na ang kahoy ng mesquite ay isang popular na medium noong panahon ng inukit ang imahe, ito rin ay katulad ng Our Lady of Antipolo, isang sikat na imahe na may parehong pinagmulan at anyo. Ang imahe ay unang itinago sa Church of San Juan Bautista ng mga Augustinian Recollects sa Bagumbayan, Luneta. Noong 1608, ang imahe ay inilipat sa Church of San Nicolás de Tolentino (karaniwang tinatawag na "Recollectos Church") sa loob ng Intramuros.

Kamusta po! Nandito tayo ngayon sa Plaza Miranda. Alam niyo ba kung bakit ito tinawag na plaza na ito? Ito po ay pinangalanang Plaza Miranda dahil kay José Sandino y Miranda, na nagsilbi bilang Secretary of the Treasury ng Pilipinas mula 1833 hanggang 1854. Ang plaza na ito ang harap ng Minor Basilica of the Black Nazarene o Quiapo Church. Ito po ay isa sa mga pangunahing simbahan dito sa Maynila. Sa Plaza Miranda ay nangyari ang sikat na Plaza Miranda bombing noong 1971. Ang rally ng Liberal Party ay sinamahan ng dalawang granada na sumabog, at nakamatay ito ng siyam na tao. Kaya naman ito ay naging sentro ng political discourse bago magdeklara ng martial law noong 1972. Dito rin naganap ang rally ng Movement of Concerned Citizens for Civil Liberties na pinamunuan ni Sen. Jose W. Diokno, kung saan nagtagpo ang 50,000 taong nagprotesta laban sa pagdeklara ng martial law ng diktadurya ni Marcos. Ngayon, ito ang tinatawag na freedom park kung saan pwede magkaron ng mga assembly at protesta kahit walang permit mula sa mga lokal na awtoridad. Kahit frontliners ni Quiapo Church ang Plaza Miranda, kilala rin ito bilang sentro ng fortune-telling at bentahan ng mga lucky charms at amulets. You know, para palagi tayong suwertehin! May mga manghuhula dito na sinasabing natututo manghula galing sa kanilang debosyon sa Itim na Nazareno. Ito ay isang malawak na lugar na may sukat na 5,358 square meters. Kung tinanong niyo ako kung pang ilang iskor ang kasya dito, masasabi kong pang-16,074 katao. Wow, madami! Eto yung mga info na magugustuhan niyo. Sa bandang Quiapo Church, may mga granite tiles na sinemento. Sa plaza naman, may mga Neo-Gothic na arkitektural na detalye tulad ng mga pinto at kisame na nagpapaalala sa mga detalye ng Quiapo Church. May dalawang grand entrance arches dito na may nakapatong na coat of arms ng Maynila. Ang cute, may lion pa sa coat of arms! Sa gilid naman, may mga smaller arches na bumubuo ng isang covered colonnade. Ang ganda talaga ng design nito! Sa isa sa mga gilid, may makikita kayong historical marker na nagpapakumbaba sa Plaza Miranda bombing noong 1971. Si President Gloria Macapagal Arroyo pa ang nag-unveil nun. Sa isa pang gilid naman, may obelisk at nangangalagang statue na sumasagisag sa kalayaan. Masaya talaga tayo na mayroon tayong kalayaan! Sa gabi, mas gumaganda pa ang Plaza Miranda dahil sa mga ilaw na nakakalat dito. Nakakasilaw na ilaw, ito'y sadyang nakakabighani! So, magpa-picture tayong dalawa at gawing unforgettable ang ating paglibot dito sa Plaza Miranda!

Ang Plaza Miranda bombing ay naganap noong Agosto 21, 1971, sa panahon ng isang rally ng Liberal Party sa Plaza Miranda, distrito ng Quiapo, Manila, Pilipinas. Ito ay nagdulot ng siyam na kamatayan at nakasugat sa 95 iba pa, kasama na ang maraming kilalang politiko ng Liberal Party. Ang rally ng Liberal Party ay ginanap upang ipahayag ang kandidatura ng walong pang-senador at ang kandidato para sa pagkakamayoral sa Manila. Sa tala ngayong nagtipon ang mga 4,000 katao upang pakinggan ang mga talumpati, dalawang granada umano ang ibinato sa entablado. Kasama sa mga namatay nang agad ay isang 5-taong gulang na bata at ang sikat na litratista ng Manila Times na si Ben Roxas. Halos lahat ng nasa entablado ay nasugatan, kasama sina dating kongresistang si Ramon V. Mitra Jr., dating Senador Jovito Salonga, Senador Eddie Ilarde, Senador Eva Estrada-Kalaw, pangulo ng Liberal Party na si Gerardo Roxas (anak ni Manuel Roxas), si Sergio Osmeña Jr. (anak ng dating Pangulo ng Commonwealth na si Sergio Osmeña), Gobernador Felicisimo San Luis, abogado Martin B. Isidro, Konsehal Ambrosio "King" Lorenzo Jr., at si Ramon Bagatsing, kandidato ng partido para sa pagkamayor ng Manila. Si Salonga ang isa sa mga pinaka-seryosong nasugatan. Naging bulag siya sa isang mata at bingi sa isang tenga dahil sa pagsabog. Maliliit na piraso ng metal ang nanatiling nakabaon sa katawan niya hanggang sa kanyang kamatayan noong 2016. Nasa coma naman si Konsehal Ambrosio "King" Lorenzo Jr. ng dalawang linggo. Nawalan din siya ng paningin sa kanyang kaliwang mata at pandinig sa parehong panig. Si Ramon Bagatsing, kandidato ng Liberal Party para sa pagka-mayor ng Manila, nawalan ng kanyang kaliwang binti at nagkaroon ng sira sa kanyang kanang pisngi at braso. Pinaghihinalaang si Pangulong Ferdinand Marcos ang may kasalanan sa pagsabog. Maraming historyador ang naniniwala na si Marcos ang nagpakana ng pagsabog bilang rason para ideklara ang martial law. Noong 1971, naganap ang isang palagiang pagsabog, at ang CIA ay pribadong nagsabi na si Marcos ang responsable sa hindi bababa sa isa sa mga ito. Katiyakang hindi ang mga komunista ang may kagagawan ng mga pagsabog. Ang mga nagsiwalat mula sa kabinet ni Marcos ay nagdala rin ng karagdagang ebidensya laban sa kanya. Isang nagawang pekeng atake ng pamahalaan ang pagtatangka ng pagpatay kay Defense Minister Juan Ponce Enrile noong 1972. Pagkatapos niyon, aprubado ni Pangulong Richard Nixon ang martial law na kilos ni Marcos sa dahilang ang bansa ay kinakatakutan ng mga komunista. Ilan sa mga kilalang personalidad ang itinuro ang Partido Komunista ng Pilipinas (PKP) na may sala sa pangyayaring ito. Sa kanyang awtobiograpiya, sinabi ni Jovito Salonga na naniniwala siya na ang PKP at si José María Sison ang responsable. Sa isang panayam noong 2004, sinabi ni Armed Forces of the Philippines Brig. General Victor Corpuz (ret'd), isang dating kasapi ng New People's Army na lumipat na sa militar, na si Sison ang nagpadala ng kadre na nagsalakay sa pulong gamit ang isang granada. Sa prologo ng kanyang akda noong 1989, sinabi ni Corpus na naroroon siya nang pag-usapan ng mga lider ng PKP ang pagsabog matapos mangyari ito. Sa panayam ng The Washington Post, sinabi ng mga dating opisyal ng PKP na "plinano ng pinuno ng partido - at isinagawa ng tatlong operatiba - ang atake upang magsulong ng pagsupil ng pamahalaan at itulak ang bansa patungo sa bangin ng rebolusyon... Kalkulado ni Sison na mapipilitan si Marcos na sumugpo sa kanyang mga kalaban, na sa gayo'y magaganap ang paglipat-ng-libo-libong aktibista sa ilegalidad, sabi ng mga dati pang lider ng partido. Kinakailangan ang mabilis na pag-angkat ng mga miyembro ng bagong partido, sabi nila, upang gamitin ang malawakang pagdating ng mga armas at pinansiyal na tulong na kasunduan nang ibinigay ng China." Itinanggi ni José María Sison ang mga paratang na ito, at hindi rin sinabi ng PKP na sila ang may kinalaman sa pangyayaring ito.

Mabuhay sa SM Quiapo! Oo, kilala rin ito bilang SM Clearance Outlet at SM Carriedo. Ito ang pinakaunang SM Store na binuksan noong November 4, 1972. Ang storeng ito ay pag-aari ni Chinese-Filipino billionaire na si Henry Sy at kasalukuyang pinamamahalaan ng SM Group's foundation, SM Department Store Inc. Ang storeng ito ay na-renovate at inilunsad bilang SM Clearance Store. Alam niyo ba kung bakit tinawag itong SM Quiapo? Ang galing ni Henry Sy na ito ay nagtayo ng mga tindahan ng sapatos sa Maynila tulad ng Plaza, Paris at Park Avenue na lahat ay nagsisimula sa letra "P". Pero noong hindi niya maisip ang pangalan na magsisimula sa "P" ang tindahan dito sa Quiapo, kaya ito ay tinawag niya na Shoemart. Noong 1958, itinatag niya ang isang tindahan ng sapatos sa Carriedo, Manila, na kanyang pinangalanang Shoemart dahil hindi siya nakaisip ng pangalan na magsisimula sa "P". Pinatubo niya ang tindahan at nagsimulang magbenta ng mga damit at accessories bukod sa mga sapatos lamang. Taong 1972, pinalaki niya ang Shoemart at naging unang SM Department Store ito. Ang galing di ba? Kaya't ito ang pinakamatagal na SM Department Store na nagpro-provide sa inyo ng iba't-ibang pangangailangan, mula sa sapatos, damit, at iba pa!

Nasa ikawalong hinto na tayo ng ating tour! Narito tayo sa Carriedo station. Ito ay isang mataas na istasyon ng Light Rail Transit (LRT) na matatagpuan sa LRT Line 1 (LRT-1) system sa distrito ng Santa Cruz at Quiapo sa Maynila. Ang Carriedo ay isa sa limang istasyon sa linya na may concourse area sa ilalim ng platform, ang apat na iba ay Baclaran, Central Terminal, Balintawak, at Fernando Poe Jr. Ang Carriedo ay ang unang istasyon sa hilaga ng Pasig River. Ito ang ikasampung istasyon kung papuntang Fernando Poe Jr. at ang labing-isang istasyon naman kung papuntang Baclaran. Ang pangalan nito ay nagmula sa Carriedo Street, na sumasalamin sa ilalim nito. Ito rin ang tanging istasyon sa buong linya na may canopy roof. Katulad ng Balintawak, Central Terminal, Fernando Poe Jr., at Doroteo Jose stations, hindi na kailangang bumaba sa kalsada ang mga pasahero para makalipat mula sa isang platform patungo sa isa pa, nang hindi kailangang magbayad ng karagdagang pamasahe (maliban sa Doroteo Jose). Malapit sa istasyon ang mga makasaysayang landmark tulad ng Santa Cruz Church, Quiapo Church, Binondo Church, at ang nakaraang Escolta Street. Ito rin ang pinakamadaling puntahan patungo sa pinakamatandang Chinatown sa buong mundo, ang Binondo. Sinasadyang konektado rin ang istasyon sa Good Earth Plaza at Plaza Fair shopping centers sa pamamagitan ng walkway. Matatagpuan malapit ang istasyon sa iba't-ibang mga tindahan tulad ng SM Quiapo at Isetann Carriedo, pati na rin sa mga institusyon tulad ng FEATI University at Universidad de Manila Henry Sy Sr. Campus. Dahil sa lokasyon ng Carriedo station malapit sa tatlong distrito tulad ng Santa Cruz, Binondo, at Quiapo, maraming uri ng pampublikong transportasyon ang naglilingkod dito. Ang mga bus na naglilingkod sa ruta ng Taft Avenue at Rizal Avenue, at mga nakapaligid na ruta, ang mga jeepney, taxi, tricycle, at kalesa ay humihinto rito at malapit sa istasyon. Lalo na ang mga kalesa at tricycle ang ginagamit sa Binondo, dahil sa kanyang makikitid na mga kalye.

Eto na tayo sa ikasiyam na hintuan ng ating 12-puntos na tour, ang Plaza Lacson! Ang plaza na ito ay matatagpuan sa Santa Cruz, Manila at kilala rin ito sa kanyang dating pangalan na Plaza Goiti. Ngayon, masasabi ko talagang importante ang plaza na ito sa Maynila. Dati, ito ang tinuturing na puso ng lungsod kapag hindi pa dumami ang mga kotse dito. Ay, ang sikip po talaga ng trapiko noong mga panahon na yun! Ngayon naman, hindi na masyadong busy ang lugar na ito kaya pwede kang mag-explore nang maluwag. Mula sa Plaza Santa Cruz Road hanggang sa Escolta Street sa kanluranan, Carlos Palanca Street sa timugan, at Carriedo Street naman sa silanganan. Alam nyo ba na ito ay dating tinatawag na Plaza Goiti, sa pangalan ni Martin de Goiti, ang founder ng Maynila noong 1571? Pero ito ay pinalitan ng pangalang Plaza Lacson noong 2003 nang maupo si Mayor Lito Atienza. Si Arsenio Lacson po ay dating alkalde ng Maynila mula 1952 hanggang 1962. O, baka gusto ni Mayor magpaalala sa araw-araw. Siguro pambansang mascots sila ni Mayor noong panahon nila. Noong World War II, hindi gaanong nasalanta ng bala ang Santa Cruz, kaya ang Plaza Lacson ay patuloy na isang lugar para sa negosyo at kalakalan noong mga 1940s at 1950s. Pero dahil nga sa matinding trapiko, dahan-dahan ding nawala ang mga negosyante dito at naglipat sa Makati. Ewan ko nga lang kung makati noong mga panahon na yun, seguro mas masaya doon! Ngayon, sa gitna ng plaza, may nakikita kayong statue ni Arsenio Lacson na gawa ni Eduardo Castrillo. Iyan po ang kilalang landmark dito sa plaza na ito. Ay, si Eduardo Castrillo talaga, eksperto sa paggawa ng mga makukulay na statue. Baka pinaghandaan talaga niya na maganda ang kulay ng tuhod ni Mayor Arsenio Lacson. Kasi kapag statue ni Rizal, lagi pumuputi ang tuhod sa sobrang hawak ng maraming tao dito. Kasama rin sa mga istrukturang matatagpuan malapit sa Plaza Lacson ang Roman R. Santos Building, isa sa mga natirang halimbawa ng pre-World War II neoclassical architecture sa Maynila. Ay, tawang-tawa nga ako nung nalaman ko na dati itong headquarters ng Prudential Bank. Pero ngayon, ang naka-occupy na sa loob ay Bank of the Philippine Islands (BPI). Medyo nagpalit ng bahay ang mga bangko dito ah! Dati rin, dito nagkabahay-bahayan ang Monte de Piedad Savings Bank, dati rin na bankong watering can ng simbahan. Kumbaga, parang pinagpahinga muna ng simbahan ang pera nila ditong pera ni Mayor Lito Atienza.

Mabuhay sa Santa Cruz Church! Ang simbahang ito ay kilala bilang Our Lady of the Pillar Parish Church, o mas kilala rin bilang Santa Cruz Parish Church. Alam mo ba na ito ay itinayo noong panahon ng mga Kastila noong ika-17 siglo? Oo, matagal na ito! Binuo ito ng mga Heswita noong ikatatlong dantaon. Matapos ang maraming pagkukumpuni at rekondisyon, ang huling pagrebisang ginawa ay noong 1950s. Alam mo ba na ito ang unang simbahan ng mga Filipino Sacramentinos? Kaya ito ang sentro ng mga aktibidad at pagtitipon ng kongregasyon. Sa simbahang ito, maari mong makita ang rebulto ng Our Lady of Pilar na inilagay ng mga Heswita noong 1643 para sa mga residente ng Santa Cruz na mga Intsik. Natatandaan mo ba noong sinabi ko na ang mga Kastila ang unang nagbuhay ng simbahang ito? Oo nga pala, ang unang simbahan ay gawa sa bato at kahoy, pero nasira ito ng isang lindol noong June 3, 1863. Pero huwag kang mag-alala, binalik agad ng mga tao ang simbahan at nirekonstrak na naman. Ang itsura ng simbahang ito ay nagpapakita ng impluwensya ng baroque na estilo sa panahon ng mga Kastila. Kung titingnan mo ang harapan ng simbahan, makikita mo ang tatlong munting pinto na parang semicircular arches na nagiging pangunahing pasukan sa loob ng simbahan. Sa itaas naman, makikita mo ang isang magandang bintana na may kasamang maliit na mga bintanang semicircular. At sa pinakatuktok ng simbahan, mayroon silang isang magandang rebulto ni Our Lady of the Pillar, ang patrona ng simbahan. Ito ay pinakamataas na bahagi ng simbahan na 'di mo dapat palampasin. Ang Santa Cruz Church ay isang napakahalagang lugar para sa mga mananampalatayang Katoliko. Kaya wag palampasin ang pagkakataon na bisitahin ang simbahang ito. Siguradong magugustuhan mo ang kagandahan at kasaysayan na taglay nito. Tara, magpatuloy na tayo sa ating paglilibot sa Maynila!

Eto na tayo sa HUB: Make Lab! Ang HUB na ito ay kilala rin bilang The Hub. Dito sa lugar na ito, nagkakatipon ang mga creative startups at artists. Pati na rin ito ay isang alternative shopping center! Ang HUB ay matatagpuan sa dating Berg's Department Store sa First United Building sa Escolta St., Binondo, Manila, Philippines. Bukas ito noong taong 2016 matapos ang tagumpay ng Saturday X Future Market na inorganisa ng 98B COLLABoratory kasama ang Escolta Block Party. At ngayon, ito ay naging isang proyekto ng 98B COLLABoratory at First United Building. Ang HUB ay nag-evolve na maging isang organisasyon na tumutulong sa mga creative at action-oriented communities. Dito sa HUB: Make Lab, makakahanap ka ng mga local creatives na nagbebenta ng kanilang mga likha at crafts. Talaga namang puno ng creativity at talento dito! May mga exhibitions rin na dito ginaganap. Kaya kung mahilig ka sa art at culture, siguradong mag-eenjoy ka dito sa HUB: Make Lab! May mga leasable spaces din dito na puwedeng i-renta ng mga negosyo. Ang laki ng bawat espasyo ay umaabot mula 6.12 hanggang 12.25 square meters. At sa ngayon, mayroong 22 na mga negosyo na nag-ooperate dito sa HUB: Make Lab. Pero hindi lang yan! Meron din tayong tatlong permanent tenants sa loob ng HUB. Meron tayong isang pub na tinatawag na Fred's Revolución, at ito ay matatagpuan malapit sa HUB mismo. Mayroon din tayong isang coffee shop na tinatawag na The Den sa likod ng First United Building. At siyempre, meron din tayong barbershop na tinatawag na Folk 1006, na nakuha ang pangalan mula sa mga salitang "folk" na nangangahulugang mga karaniwang tao, at "1006," na area code ng Binondo district kung saan matatagpuan ang Escolta Street. Kaya dito sa HUB: Make Lab, marami kang mapupuntahan at matutuklasan! Enjoy ang paglabas sa pupuntahan natin, let's go sa next stop!

Ang Carriedo Fountain (Kastila: Fuente Carriedo) ay isang palanggana sa Santa Cruz, Manila, Philippines. Ito ay ipinatayo bilang pagpaparangal sa ika-18 siglong Capitán General ng Manila, na si Don Francisco Carriedo y Peredo, tagapagkaloob ng sistema ng tubig sa Manila. Ito ay na-moved na tatlong beses bago ito nailagay sa kasalukuyang lokasyon nito sa Plaza Santa Cruz, harap mismo ng Santa Cruz Church. Ang mga taga-Manila dati ay gumagamit ng Ilog Pasig bilang kanilang pangunahing pinagmumulan ng tubig mula pa sa panahon ng mga prinsipyo. Ang tubig ay inuulan sa pamamagitan ng tela sa isang tapayan (jar na yari sa luwad) at pagkatapos ay nililinis ito gamit ang alum. Ayon kay José Rizal, ang mga ilog at estero sa Binondo ay ginagamit bilang paliguan, imburnal, labahan, pangingisda, transportasyon, at pati na rin pang-inuming tubig. Isa ito sa mga posibleng dahilan ng mga sakit na dulot ng tubig noong mga panahong iyon. Si Francisco Carriedo y Peredo, isang taga-Santander, Espanya at heneral ng Santa Família galleon, ay nagbigay ng pondo para sa pagtatayo ng sistema ng tubig sa Manila. Nag-donate siya ng sampung libong piso mula sa kanyang salapi mula sa mga pamumuhunan sa Acapulco-Manila. Hindi niya nakita ang kanyang pangarap na magkaroon ng sistema ng tubig sa Manila. Ang sistemang ito ay ipinatayo isang siglo matapos, sa pamamagitan ng pagsusulong ng Español na Franciscan friar na si Felix Huerta, na naglingkod bilang administrator ng San Lazaro Hospital sa Manila. Ginamit ni Huerta ang mga nakalimutang pondo na nahalo sa pag-aaral na nasa mahigit sa 300 dokumento. Sa pag-uudyok niya, ang Carriedo Fountain ay ipinagawa noong Mayo 1882 bilang bahagi ng Carriedo water works system at sinimulan ito ni Governor-General Fernando Primo de Rivera noong Hulyo 24, 1882. Ito ay pinangalanang Carriedo matapos ang tao na nag-isip at namahagi ng pondo sa sistemang ito, si Francisco Carriedo y Peredo. Una itong itinayo sa Rotonda de Sampaloc, sa pagitan ng Legarda, Lacson, at Magsaysay streets na bumubuo ngayon sa Nagtahan Interchange na naghihiwalay sa Sampaloc mula sa Santa Mesa sapagkat si Don Francisco Carriedo y Peredo ay nanirahan sa Santa Mesa, Manila. Ang roundabout na ito ay nilinaw noong 1976 dahil sa mga problemang pangtrapiko, at ang palanggana ay nailipat sa Balara Filters Park, harap ng Metropolitan Waterworks and Sewerage System (MWSS) building matapos nila lumipat mula sa kanilang tanggapan sa Arroceros, Manila, sa huling bahagi ng 1970s. Noong dekada ng 1990s, sa unang termino ni dating Mayor Alfredo Lim, pinangaralan niya ang administrador ng MWSS na si Ginoong Luis E. V. Sison na ibalik ang Carriedo Fountain sa Manila. Pumayag ang MWSS ngunit humiling na magawa ng replica ang palanggana. Nag-commission ang kumpanya ng National Artist na si Napoleon Abueva upang maulit ang orihinal na Carriedo Fountain sa mismong lugar na kanyang nailipat. Nagtrabaho si Abueva sa loob ng isang taon gamit ang plaster bilang pangunahing materyal upang lumikha ng isang larawan na hindi mapaghihinala na replica nga ito. Joke: Bakit ang fountain na ito ay nagpalipat-lipat ng lokasyon? Kasi siguro hindi ito mahilig mag-stay-put! Hahaha!