Om het Mazzola Paleis te vinden, kijk je naar dat grote, stevige bakstenen gebouw met een gedeeltelijk open houten deur en een groene klimop die tegen de muur omhoog kruipt-je kunt het haast niet missen in deze straat!
En nu, terwijl je voor deze robuuste gevel staat, stel je eens voor dat je terug in de tijd stapt, naar het dertiende-eeuwse Asti, toen hier vooral ruige middeleeuwse bouwers en adellijke families de dienst uitmaakten. Je hoort bijna het getik van de hamers op de stenen en het geroezemoes op straat. Achter deze verweerde muren-waar je trouwens nog goed de ronde “a roncola” bogen in de oude ramen aan de zijkant kunt spotten-huist één van de oudste verhalen van de stad.
Ooit was dit paleis niet eens een paleis, maar vooral een chique huisje avant la lettre voor een machtige familie, de Mazzola’s. In 1516 kreeg het zijn elegante renaissancistische vorm, speciaal besteld door Francesco Mazzola, een rechtgeleerde en graaf die vast niet hield van half werk. Toch is de buitenkant vaak verbouwd. Er was ooit een indrukwekkende gevel met marmeren sierlijsten en stenen versieringen naast de grote poort, maar die zijn nu zoals je ziet zo goed als versleten. Tijd, regen en waarschijnlijk een paar enthousiaste duiven hebben hun stempel gedrukt!
Loop in gedachten eens door de deuren naar binnen… je zou in vroeger tijden twee binnenhoven tegenkomen. De eerste had een mooi portiek met bogen dat in de vorige eeuw dichtgemetseld werd. De tweede ligt bij een tuin en heeft een portiek met vier ronde bogen op stoere bakstenen dorische zuilen; perfect voor schaduwrijke gesprekken of konkelende edellieden. En wie omhoog kijkt in de grote zaal beneden, ziet een houten cassetteplafond-als je geluk hebt, vang je een glimp op van schilderingen met wapenspreuken van de familie Mazzola. Op de eerste verdieping zijn eveneens verzonken plafonds, maar een deel daarvan blijft nog wat mysterieus verborgen achter negentiende-eeuwse gewelven. Misschien zit daar wel een vergeten schat achter, wie weet!
Het Mazzola Paleis is niet alleen een stukje architectuur-dit is ook het geheugen van de stad. Sinds 1980 is het de thuisbasis van het historische archief van Asti. Klinkt misschien saai, maar hier vind je alles: documenten over feesten, markten, oude wetten, en zelfs handgeschreven oorkonden uit het jaar 947. Ja, echt waar-de gemiddelde Astigiano weet nog niet eens waar z’n fietssleutel ligt, maar het archief weet nog precies wie de stad regeerde tijdens de Napoleontische tijd!
Het bekendste stukje papier? Dat is het “Codice Catenato” uit de veertiende eeuw: het burgerlijk wetboek van Asti, vol regels en sappige juridische details waar elke hedendaagse advocaat jaloers op zou zijn. Of de “Codex Astensis”, die je alles vertelt over de families, ruzies en vriendschappen tussen Asti en het keizerlijke hof. Lekker roddelblad, die middeleeuwse archieven.
In één van de zalen staat een eerbetoon aan de beroemdste paardenrace van de stad, de Palio. Hier hangen oude documenten en vrolijke tekeningen van de koers door de eeuwen heen, met het oudste stuk uit 1275, toen de Astesianen na een overwinning op Alba stiekem hun Palio aan de muren van de vijand renden-je zou haast zeggen: Asti was toen al niet vies van een beetje kattenkwaad!
En dan zijn er de mensen die hier ooit gewoond hebben. De Mazzola’s waren geen gewone lui. Notarissen, adviseurs, graven… ze lagen zelfs keurig begraven in de kathedraal van Asti. Helaas doofde de naam uit nadat Filippo Mazzola het huis in 1710 weggaf aan het “Buon Pastore”-instituut, bedoeld om jongeren op te vangen die het behoorlijk lastig hadden. Barmhartigheid én adel-dat zie je niet elke dag zo samen.
Eén ding is zeker: achter deze degelijke bakstenen schuilen honderden geheime stemmen, van strijdlustige edellieden tot koppige stadsbestuurders én feestende burgers. Dus, als je even je hand op de muur legt, wie weet hoor je het zachte gefluister van al die verhalen… Of het is gewoon de wind, maar wie weet.
Bedankt dat je met mij deze magische reis door het oude Asti hebt gemaakt! Als je nu trek krijgt van de geschiedenis-denk eraan, zelfs de Mazzola's hielden van een goede lunch na het papierwerk. Buon viaggio!
Gefascineerd door de historische gebeurtenissen, het paleis of het gemeentelijk historisch archief? Laten we erover praten! Ga naar het chatgedeelte voor meer informatie.
