Je staat nu voor een zandgele kapel met een sprookjesachtige gevel en hoge spitsen, precies aan de Rue du Docteur-Rostan, vlak bij twee kleine sinaasappelboompjes en een zware houten deur.
Stel je voor: je bent in het hartje van het oude Antibes, tussen smalle straatjes, en ineens verschijnt deze bijzondere kapel tussen de huizen, alsof je per toeval een goed verborgen geheim hebt ontdekt. Kijk eens goed naar de gevel: zie je de vier gebeeldhouwde figuren met kap op, de zogenaamde 'pénitents blancs'? Die witte boetelingen trokken hier in de vijftiende eeuw samen door de straten. Sommigen zeggen dat hun optochten soms tegelijk angstaanjagend en indrukwekkend waren, hun stemmen galmden tussen de stenen muren.
Deze plek is al héél oud. Zelfs vóór deze kapel hier stond, offerden mensen hier al - op Romeinse fundamenten! De huidige kapel is honderden jaren geleden gebouwd, vermoedelijk in 1513 of in 1581. De zijdeur aan de Rue Saint-Bernardin, uit massief notenhout, heeft zelfs die laatste datum - 20 maart 1581 - in het hout gekerfd. Stel je een tijd voor waarin de pest om zich heen grijpt. Heel Antibes is bang... en toch blijft deze stad grotendeels gespaard. Uit dankbaarheid schenkt de bevolking samen een prachtige houten poort aan hun kapel, als bescherming tegen iets wat ze niet kunnen zien.
Kijk boven de deur. Zie je de licht griezelige stenen kop? Dat is Lucifer zelf, gevangen in steen, misschien voor altijd op wacht boven de ingang. Soms fluisteren mensen dat als het stormt en de zee tegen de kade slaat, je hier rare echo’s hoort.
Binnen is het nog magischer, al kun je daar alleen naar binnen op speciale uren. Probeer het je voor te stellen: een barok altaar met gouden, gedraaide houten zuilen, blinkend in het zachte licht. De plafonds zijn hemelsblauw en bezaaid met sterren, en in het koor hebben de schilders in de zestiende eeuw de apostelen rond Jezus vereeuwigd, als een geheime club die hier altijd waakt over de stad. Boven je hoofd, op het plafond, kun je prachtig gezichten van de vier evangelisten, de Maagd Maria, Christus en natuurlijk Sint Bernardinus ontdekken... allemaal verbonden door geheimzinnige Latijnse spreuken over hoop en redding.
Deze kapel heeft veel meegemaakt. Eind jaren '70 legde een brand alles in de as; pas in 2007 begon men met de wederopbouw. In 2008 openden de zware deuren eindelijk weer - de geur van vers hout en oude steen vulde de lucht. Sindsdien klinkt op vrijdag weer het zachte zingen van de gelovigen, precies zoals eeuwen geleden. Stel je even voor dat je samen met hen naar binnen schuifelt, de eeuwenoude vloer kraakt zacht onder je voeten.
De Chapelle Saint-Bernardin is niet zomaar een gebouw; het is een plek vol wonderen, spanning en dankbaarheid, nog altijd het mysterieuze en warme hart van Antibes. Sta even stil en laat dit verborgen juweeltje op je inwerken.
Geïntrigeerd door het historische, buiten of het binnen? Ontdek verder door met me mee te doen in de chatsectie hieronder.
